2.2.10

Barış

Ben oğluma barışı öğretmek istiyorum. Yediği bir tabak pilavın ne kadar değerli olduğunu, oynadığı oyuncağın bomba değil sadece oyuncak olduğunu, pek de adil olmayan bu düzende korkusuzca nefes alabilmenin, susadığında su içebilmenin , uyandığı her sabaha bir mucizeye inanır gibi bakabilmenin ne kadar değerli olduğunu öğretmek istiyorum..
Bir gün bana "barış nedir anne" diye sorarsa , ona şu şiiri okumak istiyorum..

Barış yemek kokusudur tüten akşamleyin
Arabanın yolda durmasının korkutmadığı
Kapı çalmasının dost demek olduğu
Ve pencereyi saat başı açmanın
Renklerinin uzaktaki çanlarıyla,
Gözlerimizin bayram etmesini sağlayan
Gökyüzü demek olduğu zamandır
Barış..

Barış bir bardak süt ve bir kitaptır
Uyuyan çocuk önünde
Başaklar birbirine eğilip, işte ışık ışık dedikleri
Ve ufak çemberin ışıkla dolup taştığı zamandır
Barış...

İnsanların sıkışan elleridir barış
Dünyanın masasındaki ekmektir
Gülümsemesidir annenin
Budur yalnızca
Başka birşey değildir barış...

Şiir :Yannis Ristos
Çeviren: Özdemir İnce

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İzleyiciler